نورپردازی کافه و رستوران

نورپردازی کافه و رستوران فقط برای روشن کردن محیط نیست. نور می تواند روی اولین برداشت مشتری، دیده شدن غذا و نوشیدنی، حس آرامش یا هیجان فضا و حتی مدت زمانی که افراد تمایل دارند در محیط بمانند تاثیر بگذارد. یک کافه کوچک و دنج، رستوران خانوادگی، کافه بار، فست فود و رستوران لوکس هرکدام به ترکیب متفاوتی از نور نیاز دارند و استفاده از یک الگوی ثابت برای همه فضاها معمولا نتیجه خوبی ایجاد نمی کند.

برای رسیدن به یک نورپردازی مناسب باید از همان ابتدا مشخص شود هر قسمت چه کاربری دارد. سالن، میزها، کانتر، آشپزخانه، ورودی و مسیرهای رفت و آمد نیاز نوری یکسانی ندارند. بعد از مشخص شدن این نیازها می توان درباره نوع چراغ، شدت روشنایی، دمای رنگ، زاویه تابش و نحوه کنترل نور تصمیم گرفت. این ترتیب باعث می شود انتخاب چراغ فقط بر اساس ظاهر انجام نشود و نورپردازی در کنار زیبایی، کارایی لازم را هم داشته باشد.

اصول نورپردازی کافه و رستوران چیست؟

اولین اصل در نورپردازی کافه و رستوران، هماهنگی نور با هویت مجموعه است. یک کافه با دکور صنعتی، رستوران سنتی، فضای مینیمال یا کافه مدرن نباید دقیقا با یک ترکیب نور اجرا شوند. نوع متریال، رنگ دیوار، چوب، آجر، فلز، سنگ و حتی رنگ مبلمان می تواند روی ظاهر نهایی نور اثر بگذارد. به همین دلیل بهتر است نورپردازی از همان مرحله طراحی داخلی در نظر گرفته شود، نه اینکه بعد از تکمیل دکور فقط چند چراغ برای پر کردن سقف انتخاب شوند.

نور مناسب معمولا از چند لایه تشکیل می شود. نور عمومی روشنایی پایه محیط را تامین می کند تا فضا قابل استفاده باشد. نور موضعی یا کاری برای قسمت هایی مثل میز، کانتر، صندوق و سطح آماده سازی اهمیت دارد و نور تاکیدی برای برجسته کردن دیوار، تابلو، قفسه، بافت معماری یا محصول استفاده می شود. ترکیب درست این سه لایه باعث می شود محیط یکنواخت و تخت دیده نشود، اما در عین حال نباید به نقطه ای برسد که هر دیوار و هر میز با شدت متفاوتی روشن شده و فضا شلوغ به نظر برسد.

نور طبیعی نیز در کافه هایی که پنجره یا نمای شیشه ای دارند یک منبع مهم محسوب می شود. در ساعات روز می توان بخشی از روشنایی را از نور طبیعی گرفت و نور مصنوعی را به عنوان مکمل استفاده کرد. مشکل زمانی ایجاد می شود که طراحی فقط برای شب انجام شده باشد و در طول روز چراغ های زیادی بدون نیاز روشن بمانند، یا برعکس، عصر با کاهش نور بیرون محیط ناگهان بیش از حد تاریک شود.

خیرگی یکی از مواردی است که باید از همان ابتدا کنترل شود. قرار گرفتن منبع نور پرقدرت در میدان دید مشتری، نصب آویز در ارتفاع نامناسب یا استفاده از اسپات با زاویه نادرست می تواند تجربه حضور در فضا را آزاردهنده کند. در بسیاری از موارد بهتر است خود سطح میز یا عنصر مورد نظر روشن شود، بدون اینکه منبع نور مستقیم به چشم مشتری تابیده شود.

نورپردازی همچنین باید با نوع استفاده از فضا هماهنگ باشد. در کافه ای که مشتری برای گفت و گو و ماندن طولانی می آید، نور می تواند آرام تر و لایه بندی شده تر باشد. در محیط پررفت و آمدی مثل فست فود، روشنایی معمولا واضح تر و یکنواخت تر انتخاب می شود. بنابراین قبل از انتخاب چراغ، باید مشخص شود مشتری قرار است چه تجربه ای از محیط داشته باشد.

هر بخش کافه و رستوران به چه نوع نوری نیاز دارد؟

طراحی نور زمانی دقیق تر می شود که کافه یا رستوران به چند بخش مجزا تقسیم شود. هر زون وظیفه متفاوتی دارد و در نتیجه شدت، نوع و زاویه نور آن نیز می تواند متفاوت باشد.

ورودی، نما و فضای انتظار

نورپردازی از بیرون مجموعه شروع می شود. ورودی باید در شب به اندازه کافی قابل تشخیص باشد و مشتری بتواند بدون جست و جو مسیر ورود را پیدا کند. تابلو، نام مجموعه یا بخش شاخص نما می تواند با نور تاکیدی مشخص شود، اما استفاده از نور بسیار شدید رو به خیابان یا عابر می تواند باعث خیرگی شود و جلوه حرفه ای فضا را کاهش دهد.

اگر مجموعه فضای انتظار دارد، بهتر است این قسمت نه به اندازه سالن تاریک باشد و نه حالتی کاملا جدا از آن ایجاد کند. نور نرم دیواری، آویز محدود یا نور مخفی می تواند فضای انتظار را از مسیر رفت و آمد متمایز کند. برای بخش های بیرونی نیز نوع چراغ باید متناسب با شرایط محیطی، رطوبت، گرد و غبار و احتمال تماس با آب انتخاب شود.

سالن و میزهای کافه و رستوران

میز یکی از مهم ترین نقاط نورپردازی است، چون هم غذا و نوشیدنی باید به خوبی دیده شوند و هم چهره افراد زیر نور ظاهر طبیعی داشته باشد. روشنایی میز نباید آن قدر کم باشد که خواندن منو یا دیدن غذا دشوار شود و نباید آن قدر زیاد باشد که میز مثل یک نقطه بسیار روشن از محیط جدا شود.

چراغ آویز یکی از گزینه های رایج بالای میز است، اما ارتفاع نصب آن اهمیت زیادی دارد. اگر چراغ بیش از حد پایین باشد، دید افراد را محدود می کند و اگر خیلی بالا قرار گیرد، نور روی سطح بزرگ تری پخش می شود و ممکن است تمرکز لازم روی میز از بین برود. در بعضی طراحی ها به جای آویز از چراغ ریلی یا اسپات استفاده می شود تا بدون اشغال فضای عمودی، نور روی میز هدایت شود.

زاویه تابش نیز باید طوری باشد که سایه های شدید روی صورت افراد ایجاد نشود. در رستوران هایی که ظاهر غذا بخش مهمی از تجربه مشتری است، کیفیت نور اهمیت بیشتری پیدا می کند. رنگ غذا، نوشیدنی و دسر نباید زیر نور بی کیفیت یا نامناسب کدر یا غیرطبیعی دیده شود.

کانتر و کافه بار

کانتر معمولا یکی از نقاط اصلی توجه در کافه است و نورپردازی آن دو وظیفه دارد. از طرف مشتری باید کانتر به خوبی دیده شود و بخشی از هویت بصری مجموعه باشد، در حالی که سمت کاری باریستا یا کارکنان به روشنایی مناسب برای آماده سازی سفارش نیاز دارد.

می توان سطح جلوی کانتر را با نور خطی یا نور مخفی برجسته کرد و قفسه های پشت بار را با نور داخلی یا اسپات روشن کرد. این نورها بهتر است مکمل باشند، نه اینکه تمام قفسه ها را با شدت زیاد روشن کنند. در قسمت کاری نیز نور باید روی سطح آماده سازی قرار بگیرد و نباید پشت سر کارکنان نصب شود، چون در این حالت بدن فرد می تواند روی سطح کار سایه ایجاد کند.

در کافه بار، جدا کردن نور بخش مشتری از نور کاری اهمیت بیشتری دارد. ممکن است فضای عمومی نور ملایم تری داشته باشد، اما محل آماده سازی نوشیدنی همچنان به دید واضح و روشنایی کافی نیاز دارد.

آشپزخانه و فضای آماده سازی

نورپردازی آشپزخانه با سالن تفاوت زیادی دارد. اینجا اولویت اصلی دید مناسب، ایمنی و تشخیص دقیق مواد غذایی است. روشنایی باید یکنواخت تر باشد و روی سطح کار سایه شدید ایجاد نکند. چراغ های بسیار دکوراتیو یا نورهای خیلی گرم و کم شدت که در سالن جذاب هستند، برای فضای آماده سازی انتخاب مناسبی نیستند.

کیفیت نمایش رنگ در آشپزخانه نیز اهمیت دارد، چون کارکنان باید بتوانند وضعیت مواد غذایی را به درستی تشخیص دهند. علاوه بر این، چراغ ها باید از نظر نظافت، دوام و شرایط محیطی مناسب فضای آشپزخانه انتخاب شوند. محل نصب نیز بهتر است طوری باشد که چربی، بخار و آلودگی به راحتی باعث کاهش کیفیت نور نشوند یا نگهداری چراغ را دشوار نکنند.

مسیرها، سرویس و فضای باز

در مسیرهای رفت و آمد، راهرو و پله، ایمنی اولویت اصلی است. نور باید به اندازه ای باشد که اختلاف سطح و مسیر حرکت مشخص باشد، اما لازم نیست شدت آن با سالن یکسان باشد. استفاده از نور دیواری، نور پایین دیوار یا چراغ های کوچک مسیر می تواند هم دید مناسب ایجاد کند و هم ظاهر فضا را جذاب تر کند.

در سرویس بهداشتی، نور آینه و روشنایی مناسب صورت اهمیت دارد. منبع نوری که فقط از بالای سر بتابد ممکن است سایه های شدید روی صورت ایجاد کند، بنابراین بهتر است نور اطراف یا نزدیک آینه نیز در طراحی در نظر گرفته شود.

در تراس، حیاط و فضای باز باید علاوه بر زیبایی، شرایط محیط نصب بررسی شود. چراغی که برای فضای داخلی ساخته شده است لزوما برای محیط مرطوب یا در معرض گرد و غبار مناسب نیست. مسیرهای بیرونی نیز باید به اندازه کافی روشن باشند تا مشتری بدون مشکل رفت و آمد کند.

لوکس، کلوین و CRI مناسب کافه و رستوران چقدر است؟

یکی از اشتباهات رایج در طراحی نور کافه و رستوران این است که یک عدد ثابت برای کل فضا در نظر گرفته شود. سالن، میز، کانتر، آشپزخانه و مسیر عبور کارکرد متفاوتی دارند و میزان روشنایی مورد نیاز آنها نیز یکسان نیست. به همین دلیل بهتر است لوکس به صورت زون بندی بررسی شود.

در سالن و فضای نشستن معمولا روشنایی متوسط و کنترل شده مناسب تر است، در حالی که روی میز یا کانتر می توان نور متمرکزتر داشت. فضای آشپزخانه و آماده سازی به روشنایی واضح تر و یکنواخت تری نیاز دارد. عدد دقیق باید بر اساس ارتفاع، رنگ سطوح، نوع چراغ و چیدمان فضا تعیین شود، اما مهم این است که روشنایی فقط با تعداد چراغ یا وات آنها سنجیده نشود. مقدار نور روی سطح و نحوه توزیع آن مهم تر از عدد توان مصرفی چراغ است.

دمای رنگ یا کلوین روی حس فضا تاثیر زیادی دارد. نور گرم معمولا برای کافه های دنج، رستوران های لوکس، فضاهای چوبی و محیط هایی که قرار است آرام تر باشند مناسب تر است. نور طبیعی یا خنثی برای مجموعه های مدرن، کانترها و فضاهایی که وضوح بیشتر لازم دارند انتخاب متعادلی است. نور سفیدتر نیز می تواند در بعضی فضاهای کاری یا مجموعه های پرتحرک استفاده شود، اما اگر کل سالن با نور خیلی سرد اجرا شود ممکن است حس صمیمیت محیط کمتر شود.

بهتر است کلوین در بخش های مختلف بدون دلیل تغییر زیادی نداشته باشد. اگر آویزها نور بسیار گرم، چراغ های ریلی نور سرد و نور مخفی رنگ دیگری داشته باشند، محیط ممکن است ناهماهنگ دیده شود. تفاوت رنگ نور باید هدفمند باشد و در طراحی کلی فضا نقش مشخصی داشته باشد.

CRI یا شاخص نمود رنگ برای رستوران اهمیت ویژه ای دارد، چون غذا باید رنگ طبیعی و جذاب خود را حفظ کند. هرچه کیفیت بازنمایی رنگ بهتر باشد، قرمزی گوشت، سبزیجات، نوشیدنی ها، دسر و متریال های دکور طبیعی تر دیده می شوند. در سالن سرو غذا و بخش هایی که ظاهر محصول اهمیت دارد، بهتر است چراغ هایی با بازنمایی رنگ مناسب انتخاب شوند.

در کنار این مشخصات، خیرگی نیز باید کنترل شود. ممکن است یک چراغ لومن بالایی داشته باشد، اما به دلیل زاویه نامناسب یا قرار گرفتن مستقیم در میدان دید، تجربه ضعیفی ایجاد کند. هدف، بیشترین روشنایی نیست، بلکه رسیدن به روشنایی مناسب و راحت در هر زون است.

چه چراغ هایی برای نورپردازی کافه و رستوران مناسب هستند؟

انتخاب چراغ باید بعد از مشخص شدن کاربری هر بخش انجام شود. ظاهر چراغ مهم است، اما اگر زاویه، نوردهی یا محل نصب با فضا هماهنگ نباشد، نتیجه مطلوبی ایجاد نمی کند.

چراغ آویز برای میز و کانتر

چراغ آویز در کافه و رستوران می تواند هم نور موضعی ایجاد کند و هم بخشی از دکوراسیون باشد. بالای میزهای دو یا چهار نفره، میز اشتراکی، کانتر و جزیره از محل های مناسب استفاده از آویز هستند. انتخاب تعداد آویز باید بر اساس طول میز و اندازه فضا انجام شود و تکرار بیش از حد آنها می تواند سقف را شلوغ نشان دهد.

آویز باید نوری ایجاد کند که سطح میز را روشن کند، اما مستقیم وارد چشم نشود. مدل هایی که منبع نور درون بدنه قرار گرفته یا دیفیوزر دارند می توانند در کنترل خیرگی کمک کننده باشند. در میزهای بزرگ نیز به جای یک چراغ خیلی پرنور می توان از چند منبع با فاصله منطقی استفاده کرد.

چراغ ریلی برای نورپردازی تاکیدی

چراغ ریلی یکی از گزینه های انعطاف پذیر برای کافه و رستوران است، به خصوص زمانی که چیدمان یا دکور ممکن است در آینده تغییر کند. جهت چراغ ها قابل تنظیم است و می توان نور را به سمت تابلو، دیوار، میز، قفسه یا کانتر هدایت کرد.

در انتخاب چراغ ریلی، زاویه تابش اهمیت زیادی دارد. مدل با زاویه محدود برای تاکید روی یک نقطه مناسب تر است و زاویه بازتر سطح بزرگ تری را پوشش می دهد. اگر تعداد اسپات زیاد باشد و همه در یک جهت نامنظم قرار بگیرند، فضا شلوغ می شود، بنابراین بهتر است هر چراغ هدف مشخصی داشته باشد.

چراغ خطی و نور مخفی

چراغ خطی برای طراحی های مدرن و مینیمال کاربرد زیادی دارد. می توان از آن روی سقف، دیوار، بالای کانتر یا داخل قفسه استفاده کرد. خطوط نور می توانند مسیر حرکت یا فرم معماری را تقویت کنند و در بعضی پروژه ها بخشی از روشنایی عمومی را هم تامین کنند.

نور مخفی بیشتر برای ایجاد نور غیر مستقیم مناسب است. سقف کاذب، لبه کانتر، شلف و قسمت های معماری می توانند با نور مخفی برجسته شوند. تفاوت مهم این است که در نور مخفی معمولا خود منبع دیده نمی شود و فقط بازتاب نور روی سطح دیده می شود.

در هر دو حالت باید به یکنواختی نور توجه کرد. دیده شدن نقاط LED، شکست ناگهانی نور یا اختلاف شدت در طول خط می تواند ظاهر کار را ضعیف کند.

ریسه LED و چراغ های دکوراتیو

ریسه LED برای نور داخل شلف، زیر کانتر، پشت باکس دکوراتیو یا نور غیر مستقیم قابل استفاده است. استفاده درست از ریسه می تواند جزئیات معماری را برجسته کند، اما استفاده بیش از حد از آن یکی از رایج ترین دلایل شلوغ شدن نورپردازی کافه است.

چراغ دکوراتیو دیواری نیز برای ایجاد ریتم روی دیوار یا نور نرم قابل استفاده است. در بعضی طراحی ها خود فرم چراغ بخشی از هویت فضا می شود و در برخی دیگر، طرح نوری که روی دیوار ایجاد می کند اهمیت بیشتری دارد.

چراغ دیواری و سقفی

چراغ سقفی می تواند بخشی از روشنایی عمومی را تامین کند و برای فضاهایی که ارتفاع کافی برای آویز ندارند گزینه مناسبی باشد. مدل های توکار، روکار و چراغ های سقفی با پخش نور متفاوت را می توان بر اساس ارتفاع سقف و چیدمان انتخاب کرد.

چراغ دیواری بیشتر برای نور مکمل، فضای انتظار، راهرو یا دیوارهای شاخص کاربرد دارد. در نصب آن باید ارتفاع و جهت نور طوری انتخاب شود که منبع مستقیم در میدان دید مشتری قرار نگیرد.

در نهایت انتخاب بین آویز، چراغ ریلی، خطی، ریسه یا چراغ سقفی باید بر اساس کاربرد انجام شود. لومن، زاویه تابش، دمای رنگ، CRI، ارتفاع نصب و نحوه کنترل نور همگی در کنار ظاهر چراغ اهمیت دارند.

نورپردازی کافه و رستوران در طول روز چگونه تغییر کند؟

فضای کافه و رستوران در صبح، عصر و شب شرایط یکسانی ندارد، بنابراین ثابت نگه داشتن نور در تمام ساعات لزوما بهترین روش نیست. اگر مجموعه نور طبیعی مناسبی دارد، در ساعات روز می توان از روشنایی بیرون استفاده کرد و فقط بخش هایی که نور کافی دریافت نمی کنند را با نور مصنوعی تکمیل کرد.

در صبح و ظهر معمولا فضای روشن تر و شفاف تر مناسب است. در این زمان نور طبیعی می تواند نقش اصلی را داشته باشد و نور عمومی به اندازه نیاز روشن شود. با نزدیک شدن به عصر، شدت نور بیرون کاهش پیدا می کند و نورهای داخلی باید به تدریج فعال شوند تا تغییر فضا ناگهانی نباشد.

در ساعات شب می توان شدت بعضی منابع عمومی را کمتر کرد و نور میز، کانتر و نورهای تاکیدی را برجسته تر کرد. این روش کمک می کند فضای شب بدون اینکه بیش از حد تاریک شود، حس متفاوتی از ساعات روز داشته باشد.

استفاده از دیمر در چراغ های سازگار یکی از بهترین روش ها برای کنترل این تغییرات است. همچنین بهتر است مدارهای روشنایی در صورت امکان جدا طراحی شوند. نور عمومی، آویزهای میز، کانتر، نور دکوراتیو و نمای بیرونی اگر مستقل کنترل شوند، مدیر مجموعه می تواند برای صبح، عصر و شب ترکیب های مختلفی از نور ایجاد کند.

این تفکیک فقط برای زیبایی نیست و می تواند به مدیریت مصرف انرژی نیز کمک کند. در ساعاتی که نور طبیعی کافی وجود دارد، لازم نیست تمام چراغ های داخلی با بیشترین شدت روشن باشند.

ایده های نورپردازی برای سبک های مختلف کافه و رستوران

کافه کوچک و دنج: در فضای کوچک بهتر است تعداد چراغ های دکوراتیو محدود باشد. چند نقطه نور روی میز، یک یا دو چراغ دیواری و نور مخفی کنترل شده معمولا نتیجه بهتری از پر کردن سقف با چراغ ایجاد می کند. نور گرم یا خنثی رو به گرم می تواند حس صمیمی تری ایجاد کند، به شرطی که محیط بیش از حد تاریک نشود.

کافه مدرن و مینیمال: چراغ خطی، اسپات ریلی و نور مخفی ظریف با این سبک هماهنگی خوبی دارند. خطوط نور منظم و تعداد محدود چراغ دکوراتیو به حفظ سادگی فضا کمک می کنند. در این سبک بهتر است چراغ ها بدون هدف در نقاط مختلف پخش نشوند.

کافه بار: تمرکز نور می تواند روی کانتر و قفسه پشت بار باشد. نور داخل قفسه ها، چراغ آویز بالای کانتر و نور تاکیدی روی بخش های اصلی می تواند بار را به نقطه کانونی تبدیل کند. در عین حال سطح کار کارکنان باید روشنایی کافی و مستقل از نور تزئینی داشته باشد.

رستوران لوکس: نور میزها نقش مهم تری پیدا می کند و بهتر است غذا و ظروف به شکل جذاب دیده شوند. کنتراست بین میز و پس زمینه می تواند بیشتر باشد، اما نباید مشتری برای خواندن منو یا دیدن اطراف مشکل داشته باشد. چراغ آویز شاخص، نور تاکیدی روی آثار هنری و چراغ هایی با بازنمایی رنگ مناسب در این سبک کاربرد بیشتری دارند.

فست فود و رستوران پررفت و آمد: معمولا روشنایی واضح تر و محیط فعال تر مناسب است. نور عمومی می تواند سهم بیشتری داشته باشد و کانتر سفارش باید به راحتی قابل تشخیص باشد. با این حال روشنایی زیاد به معنی استفاده بی رویه از چراغ نیست و همچنان باید خیرگی کنترل شود.

رستوران سنتی: نور باید با متریال هایی مثل چوب، آجر، کاشی و عناصر سنتی هماهنگ باشد. چراغ های دکوراتیو با ظاهر مناسب سبک فضا، نور دیواری و نور تاکیدی روی جزئیات معماری می توانند مفید باشند. مهم است که برای ایجاد فضای سنتی، سالن بیش از حد تاریک نشود.

اشتباهات رایج در نورپردازی کافه و رستوران

یکی از رایج ترین اشتباهات، استفاده از یک نوع نور برای تمام فضا است. سالن، میز، کانتر و آشپزخانه عملکرد یکسانی ندارند و اگر همه با یک مدل چراغ و شدت یکسان روشن شوند، بخشی از فضا یا بیش از حد روشن می شود یا نور کافی دریافت نمی کند.

کم کردن بیش از حد نور برای ایجاد فضای دنج نیز مشکل دیگری است. محیط آرام لزوما محیط تاریک نیست. مشتری باید بتواند منو، غذا و چهره افراد را بدون فشار به چشم ببیند. اگر نور عمومی کم است، نور موضعی میز باید این کمبود را جبران کند.

قرار دادن چراغ پرقدرت مستقیم بالای میز می تواند خیرگی و سایه شدید ایجاد کند. همچنین استفاده از تعداد زیاد آویز، ریسه یا نور RGB بدون ارتباط با هویت مجموعه می تواند محیط را شلوغ کند و توجه مشتری را از عناصر اصلی بگیرد.

بی توجهی به دمای رنگ و CRI نیز می تواند کیفیت فضا را کاهش دهد. غذایی که زیر نور نامناسب رنگ طبیعی خود را از دست می دهد، حتی اگر نورپردازی از نظر ظاهری زیبا باشد، تجربه خوبی ایجاد نمی کند. ترکیب بی برنامه چند دمای رنگ نیز محیط را ناهماهنگ نشان می دهد.

نور طبیعی نباید فراموش شود. روشن بودن تمام چراغ ها در طول روز، وقتی پنجره ها نور کافی وارد می کنند، هم ظاهر محیط را تخت می کند و هم مصرف انرژی را بالا می برد. نبود دیمر یا کنترل مستقل مدارها نیز باعث می شود امکان تغییر فضای صبح و شب از بین برود.

در بخش کارکنان هم نباید زیبایی سالن به قیمت کاهش روشنایی سطح کار تمام شود. کانتر، صندوق و آشپزخانه باید نور متناسب با وظیفه خود داشته باشند. همچنین هنگام انتخاب چراغ باید امکان نظافت، تعمیر و دسترسی به درایور در نظر گرفته شود، چون تجهیزات کافه و رستوران معمولا ساعات زیادی در طول روز کار می کنند.

برای بررسی نهایی قبل از خرید چراغ، بهتر است این ترتیب رعایت شود:

• کاربری هر بخش: سالن، میز، کانتر، آشپزخانه، مسیر یا فضای باز
• شدت روشنایی مورد نیاز: متناسب با کاربری همان بخش
• دمای رنگ: هماهنگ با سبک و حس مورد نظر
• کیفیت نمایش رنگ: به خصوص در محل سرو و نمایش غذا
• زاویه تابش: متناسب با سطح یا نقطه هدف
• نوع چراغ: آویز، ریلی، خطی، سقفی، دیواری یا نور مخفی
• تعداد و فاصله چراغ ها: بر اساس ابعاد و چیدمان
• کنترل نور: دیمر یا مدارهای مستقل در صورت نیاز
• دسترسی برای تعمیر: مخصوصا درایور و تجهیزات مخفی
• شرایط محیط: رطوبت، گرد و غبار، گرما یا فضای باز

نورپردازی موفق کافه و رستوران از انتخاب یک چراغ زیبا شروع نمی شود. ابتدا باید مشخص شود مشتری در هر بخش چه مقدار نور نیاز دارد، چه عناصری قرار است بیشتر دیده شوند و فضای مجموعه در ساعات مختلف چه حسی داشته باشد. بعد از آن می توان چراغ های مناسب را بر اساس نوردهی، رنگ نور، زاویه تابش و نوع نصب انتخاب کرد.

ترکیب درست نور عمومی، موضعی و تاکیدی می تواند سالن را هم کاربردی و هم جذاب نگه دارد، در حالی که کانتر و آشپزخانه روشنایی لازم برای کار را دریافت کنند. برای انتخاب تجهیزات روشنایی متناسب با نوع کافه یا رستوران نیز می توان پس از مشخص شدن نیاز هر بخش، از کارشناسان فروشگاه شایان برای بررسی گزینه های مناسب کمک گرفت.